این بقعه در ضلع شمال شرقى روستاى مهران، و در 16 کیلومترى شهرک و در 4 کیلومترى شمال روستاى جوستان واقع شده و به مقبره پیرجمشید و بنا به گفته برخى امامزاده پیرجمشید شهرت دارد.
بناى مقبره از خارج و داخل مدور و داراى ارتفاع نسبتاً کمى مىباشد و امکان ورود به آن از طریق درى که در جبهه غربىوجود دارد و با سه پلّه به کف امامزاده ختم مى شود ممکن مىگردد. پوشش سقف مقبره گنبد دو پوشهاى مىباشد که از داخل عرقچین و از خارج رک است و در حال حاضر روى آن را با ورق گالوانیزه (شیروانى) پوشیدهاند. نماى خارجى مقبره با سنگ مرمر سفید متمایل به آبى پوشیده شده و نماى داخلى آن با گچ اندود شده است.
در جبهه شرقى داخلى بنا و مقابل در ورودى طاقنمایى تعبیه شده که اگر کسى دقت ننماید، شاید آن را با محراب استباه نماید.
مصالح بنا از سنگ لاشه سیاه رنگ و ملاط آن با گچ سنتّى مىباشد. داخل امامزاده صندوق چوبى به عنوان معجر قرار دارد که فاقد هرگونه تزئین بوده و روى آن را با پارچه سبز رنگ پوشیدهاند.
اطراف بقعه قبرستان وسیعى وجود دارد که متعلّق به دوره اسلامى بوده و در حال حاضر نیز اهالى اموات خود را در آنجا دفن مىنمایند.
در داخل بقعه سنگ قبرى به ابعاد 65×40 سانتىمتر وجود دارد که تاریخ 1214 روى آن حک شده است. اهالى روستاى مهران معتقدند که عاشوراى واقعى در 20 تیرماه هر سال مىباشد، به همین علّت در این روز مردم از نقاط مختلف طالقان به آنجا مراجعه کرده و مراسم عزادارى، تعزیه و اطعام عمومى با انبوهى از جمعیّت برگزار مىشود. با توجّه به مشخصات کلّى بقعه، قدمت آن حداقل به قرون 9 یا 10 هجرى تعلّق دارد.
این بنا به شمارة 7233 و در تاریخ 12/11/81 به ثبت آثار ملّى و تاریخى رسیده است.
