بقعة این امامزاده در شهر اسکو، در 20 کیلومترى جنوب شرق شهر تبریز واقع شده است. بقعة امامزاده بر روى تپّهاى بلند در جنوب شهر اسکوه قرار دارد.
بنایى است که به خاطر گنبد بزرگ آجرى آن از بیرون چنین مىنماید که، از سطح زمین برپا شده است. در چهار سوى آن، چهار پنجره قرار دارد. در پاطاق گنبد، آثار گچبرى دیده مىشود. بر روى قبر، ضریح چوبى کهنهاى قرار دارد. مردم محل، نسب صاحب قبر را به امام جعفر صادق نسبت مىدهند. احتمال داده شده که، این محل، آرامگاه میر سیّد حسین بن سیّد عبدالغفّار اسکویى ـ جدّ سادات حسینى اسکو ـ باشد که مدّتى ملازم درویش یعقوب رومى بود و بعد در اسکو خانقاهى برپا کرده و در 918 هـ . ق بعد از فوت، در همان جا به خاک سپرده شده است.
در پشت بقعه، گورستانى قدیمى وجود دارد که تقریباً به دوران ایلخانان مربوط مىگردد و سنگ قبرهاى حجّارى شدة زیباى آن هنوز بر جاى مانده است.
در جوار بقعه، تکیة بزرگى ساخته شده که محلّ اجراى مراسم مذهبى زایرین امامزاده مىباشد. این تکیه متشکّل از تالار، دو اتاق غذاخورى، یک ایوان با سه ستون چوبى و یک منارة آجرى بلند است. کلاهک و قسمتى از بدنة مناره ریخته بود که در سال 1369 بازسازى شده است.
این بنا به شمارة 9230 در تاریخ 1/5/1386 به ثبت آثار ملّی و تاریخى رسیده است.
