بقعة این امامزاده در مرتفعترین قلّه کوه روستاى کنار سیاه، در حدود یک کیلومترى خارج روستا قرار دارد و به امامزاده میراحمد مشهور است.
ساختمان بقعه، بنایى بسیار قدیمى و شامل ایوان، رواق، حرم، صحن و گنبد است. ایوان بقعه رو به جانب شمال قرار دارد و در جنوب بقعه، شبستان کوچکى ساختهاند و در جنوب غرب آن نیز شبستان دیگرى تعبیه شده است. اتاق مرقد به ابعاد 5×5 متر مىباشد و داراى چهار صفّة کوتاه و شاهنشین و چند طاقنمای تزیینی است. در بالاى بقعه، گنبدِ مدوّرى به قطر و ارتفاع سه متر قرار دارد و به صورت قیفى در آمده است.
شالودة بنا از سنگ لاشه و ملاط گچ مىباشد. در وسط بقعه، صورت قبرى است که به اندازه 60 سانتىمتر از کف بقعه بالا آوردهاند و روى آن پارچة سبز نهادهاند. زمین زیارتگاه حدود یک هکتار مىباشد و به صورت قبرستان عمومى روستا استفاده مىشود. در گورستان، سنگ قبرهاى تاریخى زیادى قرار دارد که من جمله آنها، سنگ قبر صندوقى تو خالى و یک شیر سنگى مىباشد که تاریخ آن 1322 هـ . ق و سنگ دیگرى با تاریخ 1262 هـ . ق است.
اهالى، اعتقاد کامل به این زیارتگاه دارند و شخص مدفون در آن را از نوادگان امام موسى کاظم مىدانند. در تابلویی که بر دیوار بقعه نصب است، نسب شریف امامزاده با هشت واسطه به امام هفتم منتهی شده که از قرار ذیل است:
میراحمد بن ابراهیم بن ابیالقاسم حمزة بن علی بن احمد بن محمّد بن اسماعیل بن ابراهیم الاصغر بن امام موسی کاظم .
بناى امامزاده میر احمد به شماره 16247 در تاریخ 24/8/1380 به ثبت آثار ملّى و تاریخى رسیده است.
