بقعة این امامزاده در میان کوچه باغهاى غرب شهر سمنان، در محلّه کوشمغان واقع شده و به امامزاده سیّد اسد مشهور است. در سالهاى اخیر از بلوار حکیم الهى، جادّه شوسهاى به محل بقعه از سوى هیئت امنا احداث شده است.
ساختمان بقعه در مساحت 130 متر مربّع و شامل حرم، گنبد و چند اتاق است. اتاق مرقد به ابعاد 85/5×60/4 متر است و از سطح کوچه حدود 60 سانتى متر بلندتر مىباشد. در بالاى بقعه، گنبدى عرقچینى به ارتفاع 5/1 متر قرار دارد. در وسط بقعه نیز ضریح فلزى مشبّکى به ابعاد 80/2×90/1 و ارتفاع 80/1 متر از مرقد محافظت مىکند.
در دو طرف مرقد، دو اتاق وجود داشته که اتاق سمت چپ به ابعاد 50/7×40/3 متر به صورت انبارى و اتاق بزرگ سمت راست در شمال بقعه به ابعاد 8×30/4 متر به صورت زائر سرا استفاده مىشده که به منظور بازسازى اطراف بقعه و توسعة آن در سال 1386 تخریب شده است.
مقابل بقعه، سالنى به ابعاد 4×14 متر وجود دارد که در سالهاى 62 ـ 63 توسّط هیئت امنا بازسازى شده و در کنار آن آبدارخانهاى به مساحت 10 متر مربّع احداث شده است تا جهت استراحت و پخت و پز زوّار استفاده شود.
در جنوب بقعه، باغى وجود داشته که به جهت توسعه صحن، آن را خریدارى نموده و اینک به مجموعة امامزاده افزوده شده است. در سالهاى اخیر، سرویسهاى بهداشتى و وضوخانه و فضاسازى اطراف بقعه انجام گرفته و کمکم این زیارتگاه به یکى از مکانهاى تفریحى و زیارتى شهرستان سمنان تبدیل شده است.
اهالى به نقل از مرحوم آیة اللَّه علّامه حائرى مىگویند که ایشان در 29 صفر سال 1373 هـ . ق دربارة نسب امامزاده سیّد اسد چنین فرموده که وى پدر امامزاده زکریّا است و جدّش حضرت امام زین العابدین مىباشد. آنان نسب شریف این امامزاده را به نقل از این عالم جلیل القدر چنین مىنویسند که وى؛ سیّد اسد بن حسین الاصغر بن امام على الحسین زین العابدین است. اما این دیدگاه منشأ صحیحى ندارد، زیرا در میان فرزندان حسین اصغر، اسد نامى یافت نمىشود. این احتمال که بین اسد و حسین اصغر چند واسطه از قلم افتاده باشد بعید نیست!
این بنا به شماره 5649 و در تاریخ 25/12/1380 به ثبت آثار ملّی و تاریخی رسیده است.
