بقعة این امامزاده در 12 کیلومترى شمال غربى شهر خنداب و در چهار کیلومترى جنوب غربى روستاى امامزاده (قلعه چه) از دهستان دهچال قرار دارد و بسیار مورد احترام اهالى است.
ساختمان بقعه که از آثار دورة صفویّه، قاجاریّه و پهلوى است، از سنگ لاشه و خشتوگل ساخته شده و شامل؛ دو ایوان، حرم، شبستان و گنبد است. ازارة دیوارها گچاندود است و هشت طاقنما در داخل حرم تعبیه شده است. مرقد امامزاده به اندازة 120 سانتى متر از کف بقعه بالا آمده و باگچ پوشش یافته است. بر گرد مرقد، ضریح آهنى مشبّک قرار دارد. درِ ورودى بقعه قدیمى و منبّت کارى شده و کتیبهاى به این مضمون در آن دیده مىشود: «هو الواقف بالضمائر وقف کرد عالى جاه اللَّه یارخان از براى سنگ قبرهایى در اطراف بقعه به تاریخ 1297 ـ 1306 ـ امامزاده عمل استاد امیرقلى توسرکانى، حرّره میرزا مهدى چندى 1284».
در پشت بقعه، راه پلّهاى جهت رفتن به پشت بام طرّاحى شده است. این بنا چندین بار مورد حفّارى قرار گرفته و در سالیان اخیر مرمّت شده است.
اهالى، اعتقاد خاصّى به این امامزاده دارند و در آخر هر هفته مقیّد به زیارت او هستند و مشهور است، شخصى نابینا در بقعه شفا یافته و دیگرى پس از خلاصى از درد مزمنى، کف حرم را به خاطر بر آوردهشدن حاجتش موزاییک کرده است. از قدیم معروف است که امامزاده شاهور از نوادگان حضرت امام سجّاد است، امّا متأسّفانه از نام و نسب وى هیچ اطّلاعى در دست نیست و اهالى خود نیز چیزى به یاد ندارند.
بقعة امامزاده شاهور به شمارة 19023 و در تاریخ 28/12/1385 به ثبت آثار ملّى و تاریخى رسیده است.
