این درّه با صفا در شرق شهر تویسرکان و در ابتداى ورودى این شهر ازسمت جوکار قرار گرفته است و در ادامه شیبهاى تند قلل کلاهقاضى وشاهنشین بزرگ به سمت جنوب مىباشد. این درّه با حدود 500 هکتار مساحت، به دلیل فراوانى آب و وجود خاک مناسب و نسبتا عمیق در دو دامنه خود، استعداد بالایى در زراعت و باغدارى دارد و به همین جهت، تراسهاى دو سوى رودخانه عمدتا به باغات گردو اختصاص دارد و درختان دیگرى مانند سیب، زرد آلو، گیلاس و آلبالو نیز در آن وجود دارد.
رود سرابى که در این درّه جارى است، از کوه کلاه قاضى سرچشمه مى گیرد و پس از پیمودن مسیرى پر پیچ و خم، وارد درّه گزندر مىشود و در این مسیر، چشمههایى نیز به آن متّصل مىگردد. آب این رود در ادامه از مجاورت کوه قلندر سیاه، روستاى شاه زید و قلعه قاضى مىگذرد و به قلقل رود مى ریزد.
در ارتفاعات مشرف به درّه، بقایاى سنگرهاى سپاهان نادرشاه به شکل سنگچینى دیده مىشود که اهالى به آن «طرّ نادرى» مى گویند.
این سنگرها در جنگ با عثمانىها مورد استفاده توپخانه پیاده نظام سپاه نادرى بوده است. این درّه داراى مناظرى زیبا و چشمنواز و آب و هوایى دلپذیر مىباشد و از گذشتههاى دور از تفرجگاههاى مورد توجّه اهالى بوده است.
