در آنسوى شاهرود، در دامنه شاه کوه قبرستانى قرار دارد که در میان آن دو آرامگاه سنگى یکى سالم و دیگرى نیمه ویران برخورد مى نمائیم.
نحوه بناى هر دو آرامگاه یکسان و بشرح زیر است:
نقشه پایه بنا عبارت از یک چهار ضلعى است که به صورت چهار دیوار به ارتفاع حدود 2 متر با سنگ لاشه و ملاط برپا شده است. تنها در یک سوى آن، ورودى ایجاد شده که بالاى آن نیز پنجرهاى براى تأمین نور داخل بقعه تعبیه شده است.
بر روى پایه سنگى مزبور، گردنى بلند گنبد سنگى به ارتفاع تقریبى چهار متر با همان مصالح سنگ لاشه و ملاط گچ برپا شده است. گردنى مزبور در قسمت بالا به طرف داخل متمایل گردیده و حالت گنبدى شکل را به وجود آورده است.
از محلى که گردنى گنبد شروع شده است، دورهاى وجود دارد که
عبارتست از قسمتى از ضخامت دیوارهاى چهارگانه پایه بنا.
چنانکه در بالا گفته شد قسمتى از سقف آرامگاه سنگى دوّم فرو ریخته و
به صورت نیمه ویران در آمده است.
دو بناى سنگى شاه کوه از نظر کلى و نحوه ساختمانى آنها از جمله آثار
منحصر به فرد ناحیه رودبار و اصولا سرزمین قزوین به شمار مىرود و
مىتوان آندو را با آرامگاه سنگى حسن آباد مقایسه نمود با این فرق که این دو
از نظر شیوه کار و هنر معمارى معرف تکامل بیشتر و تکنیک پیشرفتهترى
مىباشد. به طور کلى این آرامگاه سنگى را مىتوان از جمله آثار بسیار کهن
منطقه و به احتمال قوى مربوط به دوران ساسانى دانست. [1]
