بقعة این امامزاده در حدود چهار کیلومترى جنوب غرب روستاى بام، در میان مزارع گندم و در 32 کیلومترى شمال شهر صفى آباد قرار گرفته و به سلطان مصیّب و سیّد مصیّب مشهور است.
شالوده بنا از سنگ لاشه و ملاط گل و گچ ساخته شده و داخل آن به صورت مربع و به ابعاد 6×6 متر است. چهار زاویه اتاق را با ایجاد چهار گوشواره به دایره تبدیل نموده و در نتیجه گنبد بنا را بر
آن استوار ساخته اند.
این گنبد شبیه به کلاه خودى به قطر6 و ارتفاع حدود 6 متر است که نماى خارجى آن را ایزوگام ونماى داخلى ابتدا کاه و گل و سپس گچ اندود شده و زیر ساقه آن با قلم آبى آیة الکرسى و اسماء ائمه نوشته شده و این دو بیت مشاهده مىشود:
نـوشـتم مـن آن کتیبه را یــادگار
بـوقــت و جــوانى و فصــل بهـار
که چون رخت بندم به گیرم سراى
بمــاند همـى خــط ز اکـبر بجاى
بقعه داراى ایوانی در شرق به ابعاد 4×2 و ارتفاع 4 متر است که درِ ورودى نیز از همین جهت مىباشد. در بالاى درِ ورودى تابلویى است که نوشته شده: «سلطان مصیب ابن قهقهه یکى از یاران حضرت امام حسین مىباشد که در جنگهاى حضرت امام حسین شرکت داشته و در تاریخ 64 هجرى در محلّه بام وفات یافتهاند.»
بقعه از خارج به صورت هشت ضلعى است که چهار ضلع چهار زاویهها به ابعاد 2 متر و الباقى بیش از 5 متر مىباشد. در وسط اتاق، صورت قبرى است که به اندازه یک متر از کف بقعه ارتفاع دارد و درِ آن را با سنگ مرمر پوشاندهاند. در جانب شمال بقعه روزنه کوچکى جهت تهویّه هوا به چشم مىخورد و در جانب جنوب آن نیز یک طاقچه کوچک است. با وجود آنکه این بنا در لیست سازمان اوقاف و میراث فرهنگی به امامزاده ثبت شده، معلوم نیست تابلوى فوق برچه اساس در بقعه نصب شده است. این بنا در سالیان اخیر مورد مرمّت سازمان میراث فرهنگى قرار گرفته و به شماره 21094 و در تاریخ 30/11/1386 به ثبت آثار ملّى رسیده است.
باسلام محضر استاد محترم به استحضار می رساند از معرفی امامزاده سلطان مصیب در کتاب مزارات ایران اینگونه برداشت می شود که صرفا استناد حضرت عالی به تابلوی نصب شده درسردر این بقعه شریف بوده وبه سند ومنبعی در این خصوص اشاره نشده است؛ مع الوصف اخیرا ادعا شده است این بقعه هیچ گونه سندیتی نداشته وصرفا یک شخصیت دینی ومذهبی سده های اخیر است . لذا ازمحضرحضرت عالی استدعا داریم جهت رفع شبهه وبیان اصالت این امامزاده راهنمایی لازم را مبذول فرمایید