این زیارتگاه در داخل شهر راور در خیابان گلزار، کوچه 17 مشهور به کوچه پیر واقع است. شالوده بنا از خشت و گل با گنبدى عرقچینى به ارتفاع چهار متر است که به شکل مربّع مستطیل
و به ابعاد 7×6 متر با چهار صفّه کوچک به قطر 5/1 متر است و پنجرهاى کوچک در مغرب دارد. درِ بقعه از جانب شمال بازمىشود. در وسط اتاق، صورت قبرى است که روى آن سنگ تاریخى بسیار پر کارى قرار دارد که ابعاد آن 90×25 و به ارتفاع 20 سانتىمتر است که داراى حجّارىهاى زیبا در زمینه گل و بوته، آیات قرآن و صلوات کبیره است و در طرف پایین سنگ قبر تاریخ وفات شخص مدفون در آن چنین نگاشته است:«وفات مغفوره بخت سلطانبنت حافظ محمّد بیرونى شهر رمضان المبارک سنه 990 هـ . ق» در شمال بقعه تکیهاى در سالیان جدید ساختهاند که نام آن را تکیه حضرت معصومه نهادهاند و تا جانب غرب بقعه امتداد دارد و به صورت ال است و مساحت آن حدود 85 متر مى باشد.
خفته در مزار براساس کتیبه سنگِ قبر مرحوم بخت سلطان دختر حافظ محمّد بیرونى است که در رمضان سال 990 هـ . ق وفات یافته است. امّا معلوم نیست که چگونه این مزار به بىبى معصومه شهرت پیدا کرده و به چه سبب به امامزاده بىبى معصومه خوانده شده است. این در حالى است که در سنگ قبر، حتّى شخص مدفون را سیّده تلقى ننموده و هرگونه ادّعا در خصوص امامزاده بودن خفته در مزار، بى مدرک و مأخذ بوده، نیاز به تأمّل بیشتر دارد.
این بنا به شمارة 9564 و در تاریخ 27/5/1382 به ثبت آثار ملّی و تاریخی رسیده است.
