این آرامگاه در کنار میدان کارگر شهر سبزوار، جنب مدرسه راهنمایى مشکاتى قرار دارد و از بناهاى دورة قاجاریّه است.
حاج محمّد حسن بن محمد تقى سبزوارى ملقّب به بقراط التولیّه از فضلا و علما و اطبّا و نویسندگان قابل سبزوار است که به تألیف و ترجمه اشتغال داشته است. از آثار اوست:
1. ضیاء العینین فى تذکرة اصحاب الحسین مشتمل بر ده ضوء؛ 2. قوانین حفظ الصحّه؛ 3. علاج الامراض؛
4. دزدان پاریس؛ 5. شهر تاریک؛ 6. مقصر بىگناه.
بقراط التولیه در حدود سال 1240 خورشیدى در سبزوار زاده شد و در سال 1323 هـ . ش مصادف با سال 1363 ق. در سبزوار درگذشت.
بقراط طبع شعر نیز داشته و تخلّص وى برابر آنچه که در دیوانى کوچکِ 158 برگى چاپ سربى تخلص «فانى» و در جایى شهرت خود (بقراط) را در شعر آورده است. او با غزل مشهور سعدى که:
وقتـى دل سودانى می رفت به بستانها
بیخویشتم کردى بوى گل و ریحانها
هم آواز شده و چنین سروده است:
وقتى بگـذشتم من ، در جانب بستانها
دیدم که بهگل مىگفت، بلبل به صد الحانها
با ناله و با زارى، مىگفت به صدخوارى
کافسانه عشــق تـو، گشتیم به دورانها
خـارغم عشق تـو، آتش شده در جانم
گـردیده سپر این دل پیش همه پیکانها
عهدى ز ازل بستم من با تو و بشکستم
لیکـن ز تـو مىبینم نقض همه پیمانها
هر سو نظــر اندازم، روى تو بود آنجا
هم روى تودر دیده، هم مهر تو در جانها
اى دلبـر هـرجـایى بگشا نظرى بر من
مـا نیـز همى باشیـم از جمله قـربانها
(فانى)توزعشق یارمىگوى ومترس از کس
گــویند زبعـد تو این قصه به دورانها
بقراط علاوه بر ادب و شعر، در حکمت و علم طب هم دستى داشته و بیماران را با داروهاى گیاهى و دستورات پزشکى درمان مىکرده است.
آرامگاه بقراط به شمارة 5909 و در تاریخ 8/5/1381 به ثبت آثار ملّى و تاریخى رسیده است.
سلام اسمی از شهرستان اهر نمیبینم با اون همه جای باستانی و گردشگری