این بقعه در روستای پشت پر از، بخش ارم و در 107 کیلومتری شهر برازجان و در مجاورت کوشک اردشیر و گور دختر و 200 متری غرب رودخانه پشت پر و در یک قبرستان قدیمی قرار دارد.

بقعۀ میر بهرست، اتاقی از سنگ و گچ به ابعاد 4×4 متر است که در آهنی آن 70 سانتی‌متر از جانب مشرق باز می‌شود و از چهار جهت دارای شاه نشین است. گنبدی عرقچینی کوتاهی دارد که در زیر آن قبرگچی سیّد بهرست واقع شده است. ارتفاع قبر 63 سانتی متر و طول و عرض آن 66×30/1 است؛ رویش، پارچه‌ای سبز رنگ کشیده‌اند و روی سنگ قبر، این عبارت دیده می‌شود:

«هو الحی الذی لایموت وفات مرحمت وغفران پناه و جنّت و رضوان آرامگاه میر بهرست ولد میر محمّد الحسینی فی شهر رجب المرجب سنه 1228 ق».

این بقعه، از داخل و خارج دارای پوشش گچ و بر دیوارهایش تمثال بزرگان دین، احادیث و روایات معصومین ‰ نصب شده است.
کف اتاق سیمانی و مفروش به موکت بوده و در شمال و جنوب دو دریچه جهت خنکی هوا و روشنایی تعبیه شده است.
اتاق قدمتی صد ساله دارد که از سال 1375 خورشیدی تاکنون دو بار تعمیر شده است.

بقعۀ میر بهرست، نزد اهالی پشت پر و عشایر منطقه، فوق العاده دارای احترام است؛ در ایّام سال به خصوص روزهای پنج شنبه به زیارتش رفته و ضمن خواندن فاتحه، حاجات خود را طلب می‎کنند. و در روزهای نهم و دهم عاشورا، مراسم عزاداری سیّد الشهدا را با شکوهی خاص در جوار او برگزار می‌کنند.

این بنا به شمارة 18658 و در تاریخ 28/12/1385 به ثبت آثار ملّی و تاریخی رسیده است.

صاحب این بقعه، میر بهرست، از سادات حسینی منطقه دشتی است که نسبش به ترتیب زیر به حضرت زین العابدین ‰ می‌رسد: میر بهرست ـ بهروز ـ بن میر محمّد (مدفون در پشت پر) بن شاه مجنون بن شاه قاسمعلی بن شاه بهرس بن شاه پیر حسین بن شاه جعفر بن شاه لطف الله بن شاه حسن بن شاه رکن الدّین بن شاه فرج الله (مدفون در کوه جاشک).

جدّ بزرگ میر بهرست، به عللی که برای ما معلوم نیست از منطقة چغابور و به روایتی دیگر از روستای جبری دشتی، مهاجرت و ساکن ناحیه بلوک می‌شود که در آن زمان بلوکی از بلوکات
پنج گانه دشتی بزرگ بوده است. میر محمّد، پدر میر بهرست
ـ آثار بقعه و بارگاهش در غرب بقعه میر بهرست کاملاً آشکار است ـ در نهایت ساکن روستای پشت پر می‌گردد و میر بهرست
اواخر قرن سیزدهم در همین روستا متولّد می‌شود.

از چگونگی زندگانی و شرح حال این سیّد والا مقام، اطّلاع دقیقی در دست نیست، همین قدر می‌دانیم که صاحب فضایل بی‌شمار و کرامات باهره بوده و اهالی منطقۀ بلوک، به ویژه روستای پشت پر ارادت خاص و علاقه‌ای وافر به ایشان دارند.

اعقاب و احفاد میر بهرست اکنون در نقاط مختلف ایران؛ مانند تهران، شیراز، فیروز آباد، فراشبند، دشتستان، تنگستان و دشتی ساکن هستند و شخصیّت‌های نامدار و برجسته فراوانی از میان آن‌ها ظهور کرده که برخی از آنان دارای ثروت و
احترام ویژه‌ای نزد مردم و خوانین بوده‌اند؛ مانند مرحوم حاج سیّد محمّد حسین دشتی و فرزند برومندش حاج سیّد بهروز دشتی؛ این پدر و فرزند، نزد خان‌های قشقایی و دشتی و رؤسای دشتی جایگاه و اعتبار ویژه داشتند.