نقّاشى‏هاى سقف ایوان و غرفه‏هاى داخل حرم، کار طاهر ـ نقّاش و شاعر و هنرمند و خوش‌نویس معروف کاشان ـ است. قبر وى در ایوان جلوى بقعه است. در رواق‏هاى اطراف صندوق قبر امامزاده، قبور برجستة متعددى دیده مى‏شود که با سنگ‏هاى بلند قد، و کاشى‏هاى خشتى منقش یا معرّق بسیار زیبایى پوشیده شده است و روى آن‏ها آیات قرآن و نام چهارده معصوم خوانده مى‏شود. تاریخ‏هاى این قبور، از سدة نهم هجرى به بعد است و روى یکى از قبور برجسته که با کاشى معرّق بسیار ظریف و خوش رنگى تزیین یافته، بعد از صلوات دوازده امام، به خط ثلث زرد طلایى رنگ، بر زمینة سرمه‏اى نوشته شده: «وفات سلاله السادات جلال‏الدّین بن سیّد احمد کاشى فى سنه ثلاث عشرین و تسعمائه» (923 هـ . ق). و بر سنگ قبر دیگرى نیز عبارت «وفات یافت میرزا ضیاءالدّین خواجه شمس‏الدّین لاهیجى سنه سبع ثمانین و تسعمائه» (987) دیده مى‏شود.

این بنا به شمارة 941 به ثبت آثار تاریخى رسیده است.