گازرخان از روستاهاى معروف ناحیه الموت قزوین به شمار مى‏رود. در گازرخان بیش از هر چیز چهار چنار کهن سال در میان میدان ده جلب توجّه مى‏نماید. میدان وسط روستا که محل قبرستان قدیمى آن است، به نام «قتلگاه» خوانده مى‏شود. از این درخت‏هاى چنار، سه تا داراى ارتفاع قابل ملاحظه‏اند. پیرامون تنه یکى از آن‏ها 50/7 متر و دیگرى 60/7 متر و سوّمى 6 متر است. با توجّه به اندازه پیرامون تنه درخت‏هاى مزبور مى‏توان گفت که سن آن‏ها باید در حدود هزار سال باشد و به احتمال زیاد در زمان نفوذ و قدرت اسماعیلیه در این ناحیه کاشته شده‏ اند.

در سمت جنوب میدان و قبرستان، بنایى مرکب از یک مسجد و یک مقبره که متّصل به یک دیگرند، قرار دارد. مجموع بناى مزبور نقشه‏اى مستطیل دارد و از سنگ سیاه و ملاط گچ ساخته شده است. کتیبه‏اى حاوى تاریخ تعمیر بنا بر دیواره مقبره قرار داده شده است. در کنار کتیبه مزبور، درى قرار دارد که به اتاق مقبره باز مى‏شود. در اتاق مقبره 18 قبر که پوششى از گچئ دارند، در کنار هم قرار گرفته‏اند.

در دو طرف نماى خارجى دیوار این بنا، آثارى از باقى مانده دو برج مدور
دیده مى‏شود که نشانگر وضع این بنا در گذشته است که ملحقاتى داشته،
ولى از بین رفته است. بعضى از این قبرها، شاید آرامگاه برخى از سران و
بزرگان اسماعیلیّه باشند.

تاریخ ساخت این بنا را قرن هفتم هجرى مى‏دانند که در سال 582 هجرى
قمرى، بر حسب کتیبه‏اى که هنوز به جاست، بار دیگر تعمیر شده است.