پس از گذشتن از کنار پل لوشان و نرسیده به دریاچه سدّ سفید رود، در جانب راست جاده، منظره جالب و چشمگیرى نظر هر مسافرى را به خود جلب مىکند. این چشم انداز زیبا دامنه سرسبز درّهاى است که روستاى
بسیار قدیمى «هرزویل» را در بر گرفته است. چشم انداز این منطقه، به خصوص ساعتى پس از بارندگى و بیرون آمدن خورشید از زیر ابرها، بسیار دیدنى و دلپذیر است.
«هرزویل» روستایى است با خانههایى از سنگ لاشه، کاهگل و چوب که در کنار یکدیگر بنا شدهاند. در فاصله بین هر ردیف از خانهها، کوچه باریکى قرار دارد. در جلوى تعدادى از خانهها، ایوانى قرار دارد که سقف آن بر روى تیرهاى چوبى استوار شده است. بر روى هم، نماى کلى هرزویل با خانههایى که اغلب طبقه به طبقه ساخته شدهاند و بام یکى، محوطه جلوى خانه دیگرى را تشکیل مىدهد، از جمله نماهاى جالب یک روستاى شمالى ایران به شمار مىرود.
حکیم «ناصر خسرو» در سال 438 هجرى قمرى این روستا را دیده است. در روستاى هرزویل، درخت سروى بسیار قدیمى و معروف قرار دارد. در گذشتههاى دور، این روستا در مسیر جاده ابریشم قرار داشته است.
