وى از سادات جلیل القدر حسنى است که مدّتى در حبس آل و هسودان بود. پس از آزادى از سوى الثائر بالله و دیگران. قضاوت طبرستان را بعهده گرفت و امامت جماعت و جمعه آن دیار را داشت.([2]) در آواخر قرن چهارم هجرى در دیلم خروج کرد و مردم را به سوى خود دعوت نمود و جمع کثیرى دور او جمع شدند و توانست دولتى تشکیل دهد.

ظاهراً در همین دوران بود که پدر بزرگوارش صالح بن محمّد الاعلم به دعوت فرزند خود به گیلان مهاجرت کرد و در پیر بازار رشت متوطن شد و پس از وفات در همانجا دفن شد.([3])

 


[1]. زید ابو الحسن بن صالح بن محمّد الاعلم بن عبید الله بن عبد الرحمن الشجرى بن قاسم بن حسن بن زید بن امام حسن(علیه السلام).

[2]. اخبار ائمه الزیدیه: 38ـ92ـ230.

[3]. الشجرة المبارکه: 17، الفخرى: 153.