این بقعه در پنج کیلومترى شمال سارى، در وسط روستاى اسفى واشى واقع است. که در زبان محاوره اى اسّه واشى گفته مى شود.
بنایى تازه ساخت به ابعاد 7×6 متر که درب آن از جانب شمال باز مى شود. سه پنجره در دو جهت شمال و جنوب تعبیه شده و صندوقى بر مرقد نصب است. در کنار بقعه، مسجد بزرگ محل قرار دارد. بقعه کرسى بلند و توسّط پنج پلکان به آن راه مى یابد.
بر روى قبر خفته در مزار نوشته شده: «جوان ناکام سیّد اسدالله قدیرى فرزند اسدالله» سنگ قبر دیگرى در مجاورت آن است که بر روى آن نوشته شده: «حاجیه سیّده مرضیّه قدیرى فرزند اسدالله» زمین زیارتگاه حدود چهار صد مترمربع است.
سیّد اسدالله قدیرى از سادات حسینى و اهل روستاى پاشاکلا بود که به اتفاق خانواده به این روستا مهاجرت کردند. از ویژگیهاى این جوان: دست سبکى، کرامت و سیادت قوى او بود به طوریکه هر کس براى او نذر مى کرد، حاجتش روا مى شد، وى یکدفعه دار فانى را وداع گفت و در این مکان به خاک سپرده شد. بعد از مدّتى خواهر او نیز وفات یافت و در کنار برادرش دفن شد. اهالى اعتقاد راسخى به این بقعه دارند و اربعین حسینى از روستاهاى مجاور هیأت عزادارى به این بقعه مى آورند.
