بقعة این امامزاده در روستاى دینان، از دهستان امیرى بخش لاریجان و در 20 کیلومترى شمال رینه واقع شده است.

 بنایى از خارج هشت ضلعى و از داخل چهارگوش، با ایوانى در جانب شمالى آن مى‏باشد و به یارى ترنبه‏ها، طرح زیر گنبد به هشت ضلعى تبدیل گشته و پوشش عرقچینى بر روى آن استوار شده است. در حاشیة زیر کاربندى و زیر سقف بقعه، تزیینات نقش و نگار به شیوة گیاهى و اسلیمى دیده مى‏شود. گنبد خارجى بنا به صورت هرمى هشت ترک مى‏باشد. بقعه داراى درِ ورودى دولنگه است که بر روى آن، دو تاریخ 898 و 1223 هـ . ق دیده مى‏شود. داخل بقعه و بر روى مرقد، صندوق چوبى با آلت‏کارى و قاب‏بندى قرار دارد که بر روى حاشیة بالاى ضلع شمالى آن، کتیبة ذیل خوانده مى‏شود:«حرره سیّد آقا بزرگ فى شهر صفر سنة 1204. ابراهیم بن روح اللَّه بن زرّین کیا بن جعفر بن موسى بن محمّدتقى(ع) عمل نجّارى از سیّد جعفر نیاکى استاد زمان است».

طبق کتیبة صندوق، امامزاده از نوادگان امام جواد(ع) معرّفى شده و ظاهراً در سلسله نسب او افتادگى وجود دارد؛ زیرا حضرت موسى مبرقع(ع) فرزندى به نام جعفر نداشته‌اند تا از او زرّین کیا به وجود آید. از طرفى، القاب کیا در گیلان و مازندران مختص به سادات کیایى از نسل امام سجّاد(ع) است که در این باره باید تحقیق بیشترى صورت گیرد.