این بنا در کنار راه سبزوار به خسروگرد واقع شده است و شامل محوّطة کوچکى با دیوارهاى گلى و چند ایوان، دو گنبد و دو اتاق است که همة آنها، با خشت و گل ساخته شده است. درب ورودى مزار، در جنوب شرقى واقع و شامل دو لنگة چوبین است. درها بدون لولا هستند و بر پاشنه مىچرخند. بر روى هر یک از دو لنگه، در دو ردیف گل میخهاى آهنى درشت به شکل نیم کرههایى توخالى کوبیده شده است.
حرم در گوشة جنوب غربى محوّطه واقع است و در داخل آن، صندوق کنده کارى شدهاى قرار دارد. اکثر قسمتهاى آرامگاه، نوساز و فاقد جنبة هنرى خاصى است. در دورة گذشته، ایوانهاى ضلع جنوبى صحن را خراب کرده و به محوّطة مزار افزودهاند.
در ناحیة شمالى صندوق و بین دو بقعه، سنگ مزار بانى نخستین بناى مزار، واقع است که بر آن، عبارت «مرقد مرحوم حاجى حسین على ولد مرحوم على توکل به تاریخ شوال 1330» نگاشته شده است.در وسط فضاى بقعة شمالى ـ در زیر گنبد ـ سنگ لوحى به رنگ خاکسترى است که بر آن عبارت «هذا مرقد مراد حسن محمّد مومن سنه 1001» را نگاشتهاند. هم چنین بر سردر ورودى صحن مزار، کتیبة نسبتاً جدیدى براى معرفى صاحب آرامگاه این عبارت «بقعه
ابو رفاعه معروف به خواجه خضر پیر» وجود دارد. این مزار،
به نامهاى پیر گردو، پیر حاجات و آرامگاه حضرت خضر نیز
خوانده مىشود. گنبدهاى بنا، با کاشىکارى جدیدى
پوشیده شده است.
