بقعة این امامزاده در داخل کوچه فرعى محلّه زاوغان سمنان و در 40 مترى خیابان امام حسین محلات و در شمال بارگاه سیّد زینالدّین على صالح قرار دارد و به سیّد جلال مشهور است. از شجره نامه این امامزاده اطّلاعى در دست نیست، ولى قدر مسلّم این است که وى یکى از معصوم زادگانى است که چون بقیّة سادات سجّادى و حسنى به زاوغان آمده و در این محلّه ساکن شده است.
بقعه داراى حرم، گنبد، ایوان و حیاط مىباشد. اتاق حرم به ابعاد 4×5/4 متر و 80 سانتىمتر از سطح کوچه گودتر است و با دو پله به کوچه مرتبط مىشود. در وسط اتاق، ضریح فلزى به ابعاد 60/2×30/1 و بلندى 2 متر که بر روى آن پارچه سبز رنگ و جلوى آن زیارتنامه قرار دارد. اطراف حرم از کف زمین به ارتفاع 15/1 متر سنگ کارى و بقیّه سفید کارى شده و فاقد هر گونه تزیین مىباشد. در ضلع غربى حرم مطهّر مسجدى به ابعاد 25/4×5/8 متر جهت اسکان زائران ساخته شده است.
ایوان کوچک بقعه که داراى عمق 60/2 و دهنه 30/3 و ارتفاع
3 متر در سال 1375 مرمت و بازسازى و کاشیکارى و
گنبد مخروطى آن با آجر ساخته شده است. مساحت بقعه
متبرکه 70 متر مربّع و به صورت متصرّفى زیر نظر اداره اوقاف و امور خیریّه استان اداره مىشود.
این بقعه به شماره 5668 و در تاریخ 25/12/1380 به ثبت آثار ملّی و تاریخى رسیده است.
