بقعة این امامزاده در میان روستاى صید آباد، در 15 کیلومترى غرب شهر دامغان واقع شده است.
ساختمان بقعه مستطیل شکل و قدمت آن ظاهراً متعلّق به 900 سال قبل است. بناى اوّلیه آن از گل و خشت خام بوده و احتمالاً در سال 65 با آجر نماسازى شده است.
آرامگاه داراى حریم و صحن مشخصى که محصور شده باشد نیست و در اطراف بقعه تعداد زیادى قبور مشاهده مىشود که در بین آن قبور چند تن از شهداى جنگ تحمیلى روستا نیز به چشم مىخورد. فضاى حرم که داراى ابعاد 70/7×30/8 مىباشد نماى چهار درگاه در آن مشاهده مىشود که از سه طرف حرم به بیرون ارتباط داشته و درگاه سمت شمال در حال حاضر مسدود است. لکن راه ورودى زائران هم اکنون از درِ ورودى ضلع شرقى که در مدخل آن داراى ایوان کوچکى است صورت مىگیرد. گنبد بنا آجرى مرتفع و به صورت پلّهاى مىباشد و در زیر آن و وسط حرم، بر روى قبر گچى، صندوق چوبى قرار دارد که فاقد شبکه و سقف و به ابعاد 240×170 سانتیمتر است. کف حرم با موزاییک مفروش شده و اطراف اتاق حرم نیز به ارتفاع 30/1 متر سنگ مرمر سفید با حاشیه مشکى نصب شده است و الباقى فضاى حرم با گچ سفید کارى شده و فاقد کاشیکارى و تزیینات مىباشد.
مساحت بقعه 100 مترمربّع و مساحت بنا 300 مترمربّع و مساحت فعلى مجموعه عرصه و اعیانى امامزاده 20000 متر مربّع مىباشد. این بنا در سالیان اخیر مورد مرمّت قرار گرفته است.
از شجرهنامة امامزاده اطّلاعى در دست نیست. لکن اهالى محل مدفون در بقعه را از نوادگان حضرت موسى بن جعفر (مىدانند.
این بنا به شمارة 17585 و در تاریخ 06/12/1385 به ثبت آثار ملّی و تاریخی رسیده است.
