این بقعه در میان کشتزارهاى ابتدای شهر سرخه، در 20 کیلومترى غرب سمنان، واقع شده و شامل مقبرة محقّرى است. بناى بقعه شامل حرم، صحن و گنبد کوتاه و فاقد ساقه و به صورت کاسهاى است. ایوانى در جانب جنوب دارد و در دو طرف آن دو اتاق تعبیه شده است.
داستانى در این مورد نقل مىکنند: «آسیابان پیرى با بار خود از این محل عبور مىنمود، تصادفاً بار گندم از پشت الاغش به زمین مىافتد. شب هنگام در عالم رؤیا پیرمرد نورانى و جلیل القدرى به کمک وى مىشتابد. چون این خبر به گوش مردم مىرسد در این محل بنایى برپا کرده و آن را پیر غریب نامیدهاند».
مرحوم صنیع الدوله، که در زمان ناصرالدّین شاه قاجار از سمنان و سرخه دیدن کرده، در جلد سوّم کتاب «مطلع الشمس» از این بقعه نام برده است.
این بنا به شماره 5829 و در تاریخ 25/13813 به ثبت آثار ملّى و تاریخی رسیده است.
