بقعه قبور سادات در خیابان سعدى نرسیده به میدان کوهنورد شهر شیروان واقع شده و از معروفیّت خاصّى برخوردار است.
این بنا که در گذشته از رونق خوبى برخوردار بود، متأسّفانه به جهت پارهاى از مسائل، مورد بى مهرى قرار گرفته است. اخیراً فنداسیون مسجد بزرگى در کنار این بقعه پى ریزى شد و خودِ بقعه در گوشهاى خارج از مسجد قرار گرفته است. بقعه فعلى که به صورت یک فضاى مستطیل شکل است. اینک به عنوان انبار وسایل مسجد در آمده و قبور سادات در انتهاى این انبار قرار دارد.
علماى انساب درباره شخصیّتهاى مدفون در بقعه اختلاف نظر دارند.
علاّمه سیّد ضامن بن شدقم حسنى، ضمن اشاره به نوادگان امام موسى کاظم علیهالسلام مىنویسد: «محمّد زاهد بن احمد علوى بن ابراهیم بن برهانالدّین بن محمّد بن على بن یحیى بن موسى بن عبداللّه بن ابى الحسن موسى بن ابى القاسم جعفر بن ابى جعفر محمّد بن ابراهیم الاکبر بن محمّد الیمانى بن عبیداللّه بن امام موسى کاظم علیهالسلام در باب الابواب شیروان وفات یافته و در مقبره شهداء و صالحین دفن شدهاند.»[1]
ابن شدقم در متن فوق، محمّد زاهد و احمد علوى (پدر و پسر) را مدفون
در این مقبره ذکر نموده و برخى نیز شیروان را یکى از شهرهاى آذربایجان
ذکر مىنمایند. آنان به دلیل گفتار ابوالحسن عمرى نسّابه که مىنویسد:
«عبداللّه، على، محمّد، فاطمه فرزندان ابى الحسن موسى بن ابى القاسم جعفر
بن ابى جعفر محمّد بن ابراهیم الاکبر بن محمّد الیمانى بن عبیداللّه بن امام
موسى کاظم علیهالسلام در ناحیه شماخى شیروان دفن شدهاند.»[2] دلیل محکمى بر
دفن این شش نفر از نوادگان امام هفتم علیهالسلام در شماخى شیروان آذربایجان
مىدانند.[3] مضافاً بر این، ابوالحسن موسى بن ابى القاسم جعفر جمال در
آذربایجان به سال 438 قیام نمود و پس از تصرّف این شهر، گرفتار سپاه
خلیفه عبّاسى گردید و بازداشت شد و پس از 7 سال زندان، عاقبت در تبریز
به شهادت رسید و اینک آرامگاه او به امامزاده جمال معروف است.[4] اما
برخى چنین استدلال مىکنند که فرزندان ابوالحسن موسى به شیروان
گریختند و در همانجا وفات یافتند و منظور از شیروان، شیروان خراسان
است. [5] اما این استدلال به جهت تصریح ناحیه شماخى که در آذربایجان
شوروى قرار دارد، هر گونه اظهار نظر اضافه را رد مىنماید.
