این حسینیه در انتها و حاشیه غربى خیابان مولوى شهر قزوین قرار گرفته است و بخشى از شانزده عمارت تو در تو و پیوسته است که در سال 1275 هجرى قمرى به سرمایه مرحوم «حاج محمّد رضاى امینى» از تاجران قزوین ساخته شده است. بناى حسینیه از سه تالار در جهت شرقى و غربى تشکیل شده است که به موازات یک دیگر واقع شده‏اند و با اُرُسى‏هاى چوبى زیبایى به یکدیگر ارتباط پیدا مى‏کنند. تالار میانى از دو تالار دیگر بزرگ‏تر است و طول آن 18 متر و عرض آن 5 متر است. طول و عرض دو تالار شمالى و جنوبى، 10 و 5 متر است.

در انتهاى شرقى و غربى هر یک از دو تالار جنوبى و شمالى، دو اتاق کوچک ساخته‏اند. تالار جنوبى داراى نه دهانه ارسى کشویى مشبّک با شیشه‏هاى رنگى بسیار زیبا از شاهکارهاى هنرى این مجموعه است. سقف تالار نیز داراى تزئینات نقاشى همراه با آیینه کارى است. تزئینات گچبرى،چوب و آیینه کارى این تالار به گونه بسیار هماهنگ و زیبایى با یک دیگر تلفیق شده ‏اند.