کنار حسینیّه بازار شهر ابرکوه، قسمتهایی از جرزهای بنائی به نام قطبیّه برپاست که از حیث اسلوب به مانند چهارضلعیهای گنبد سیّدون، و مزار طاووس و مانند اینها است.
بنا از خشت و گل است که گنبدش به کلّی نابود شده است. ضخامت دیوار آن 33/1، طول داخلی 60/9، و عرض داخلی آن 30/9 سانتیمتر و عرض درگاهها و محراب 40/1 سانتیمتر است.
به نظر میرسد که به جهت تشابه بقعه به گنبد سیّدون و نامگذاری آن به قطبیّه، شخصیّت مدفون در آن، با گنبدهای فوقالذکر ارتباطی داشته و خفتگانِ در این سه مزار با هم قوم خویش بوده باشد. از اینرو احتمال قوی میرود که سیّد قطبالدّین حسین بن بهاءالدّین المهنا بن محمّد بن قطبالدّین هادی بن شمسالدّین الرضا بن المهدی بن محمّد بن اسماعیل بن المهدی بن اسحاق بن موسی بن اسحاق بن ابراهیم بن موسی أبی سبحة بن ابراهیم المرتضی بن امام موسی الکاظم که از نقبای بزرگ ابرکوه و پسرعموی دیگر سادات موسوی مدفون در بقعه سیّدون علی نقیا و سیّدون گل سرخی است بوده باشد.
