مشهور به «پیر زاغه»، این مقبره در 30 کیلومترى غرب شهر ابهر و در میان روستاى تاریخى پیر سقا واقع شده است.
محل مقبره قبرستان تاریخى وسیعى بوده که امروزه قسمتى از آن تسطیح و به زمین ورزش تبدیل شده است.
مرقد فاقد سنگ قبر و تاریخ مىباشد. اما آنچه که از اسم وى استنباط مىگردد احتمال قریب به یقین یکى از قطبهاى صوفیّه و در زمرة عرفا بوده است.
بناى مقبره پیر سقا ابتدا مشرف به یک واحد هشتى است که 90/2 متر عرض و 87/1 متر عمق دارد. پلان آن از نماى خارجى هشت ضلعى است، که چهار ضلع مقابل به هم داراى 90/2 متر عرض و چهار ضلع دیگر بشکل قوسى اجراء شده و شعاع آن در جبهه غربى 60/3 متر و در جبهه شرقى 50/5 متر اندازهگیرى مىشود.
پلان قسمت داخلى بشکل چلیپا است. سقف بازوى چلیپا با قوسهاى جناغى پوشانده شده و بر هسته مرکزى، گنبد زیبایى استوار است. این گنبد از نوع تک پوششى و عناصر اجرائى آن از آجر مىباشد، در زیر این گنبد قبرى وجود دارد که توسّط ضریح فلزى محافظت مىگردد. بنا از درون سفید کارى و نماى بیرونى با اندودى از سیمان پوشانیده شده که این عمل نوعى مداخله خشونتآمیز در معمارى تلقّى مىگردد. دو عنصر شبیه به مناره که در طرفین هشتى اجراء گردیده مربوط به سالهاى اخیر است.
فرم بنا، نحوه اجراء و سایر پارامترهاى تعیین قدمت، این آرامگاه را در ردیف بناهاى اواخر دوران صفویّه قرار مىدهد.
این بنا در فهرست آثار ثبتی قرار گرفته و قرار است در آینده نزدیک ثبت ملّی گردد.
