این مقبره در 500 مترى شمال غرب روستاى قلعه نو، در 15 کیلومترى مرکز بخش جزینک، در بالاى تپّهاى به ارتفاع هشت متر واقع شده و چشم انداز آن جالب است.
ساختمان مقبره که در اواخر دوره قاجاریّه ساخته شده، مربوط به یکى از سادات محترم و با نفوذ منطقه به نام سیّد پادشاه حسینى است که داستانهایى درباره او بر سر زبانهاى اهالى است.
مقبره در مساحت 26/43 متر ساخته شده و ابعاد آن 21/7×6 و ارتفاع 5/5 متر است و پلان آن مربع شکل و بر روى کرسى چینى به ارتفاع 2/1 متر احداث شده است.
مصالح اصلى بنا چون دیگر بناهاى منطقه ویژه گرمسیرى، از خشت و گل ساخته شده و سطوح دیوارهاى خارجى و داخلى با لعاب گلى پوشانده شده است. این بنا در جهت غربى - شرقى ساخته شده و درِ ورودى آن در ضلع غربى با عرض یک متر ساخته شده و ضخامت دیوارها متفاوت است. در ضلع غربى ضخامت 1/1 متر است که در اضلاع شمالى و جنوبى ضخامت دیوار 70 سانتى متر مىرسد. در داخل مقبره سه طاقچه و سه تورفتگى به صورت متقارن به چشم مىخورد. گنبد بنا از نوع فیل پوش است که به گسترده گلى این نوع گنبد توسط ساکنین منطقه سیستان استفاده مىشود به طورى که نام دیگر آن گنبد سیستانى است.
از ویژگىهاى منحصر به فرد و قابل ذکر در این بنا، وجود تزئییناتى در دیوارههاى داخلى بنا مىباشد به این ترتیب که دور تا دور فضاى داخلى با گل رس اندود شده است و سپس سطوح دیوارها را با گل فرم داده شده تزیین کردهاند.
سطح دیوارهاى خارجى به منظور مرمّت قسمتهاى فرسوده و قدیمى، اندود کاهگل پوشش داده شده است.
این مقبره به شماره 26511 و در تاریخ 27/12/1387 به ثبت آثار ملّى و تاریخى رسیده است.
