این آرامگاه پس از فلکه وحدت، در خیابان خواجه رشیدالدین فضل الله میبدی و در انتهاى بلوار تازه تاسیس امامزاده میرشمس الحق شهر میبد قرار دارد.
بنا از آثار دورة قاجاریّه و به صورت هشت ضلعى است که هر یک از اضلاع آن حدود سه متر مىباشد و درِ آن از جانب جنوب باز مىشود. چهار صفّه کوتاه به ارتفاع تقریبى چهار متر در بقعه تعبیه شده که تمام زاویههاى آن را آیینهکارى نمودهاند. گنبد بنا تمام عرقچینى به قطر 5 و ارتفاع 6 متر مىباشد که با آجر و کاه و گل تزیین شده است. نماى داخلى گنبد، یعنى ساقه و عرقچین آن با آیینهکارى و رسمىبندى نماکارى شده است.
در پشت بقعه، قبر دو تن از سادات عریضى به چشم مىخورد. که ظاهراً از نوادگان و یا فرزند برادر همین امامزاده بوده است.
نسب شریف امامزاده با شانزده واسطه به امام ششم منتهى مىشود که از قرار ذیل است:
سیّدشمسالدّین محمّد بن جلالالدّین ابىیعلى بن فخرالدّین ابىالقاسم بن علاءالدّین ابىعبداللَّه بن فخرالدّین ابىالقاسم بن جلالالدّین ابىیعلى بن سلیمان ابىطاهر بن حمزه ابىیعلى بن عبدالمطلب بن محسن الرئیس بن على ابىالحسن بن محمّد ابىجعفر بن على ابىالحسن بن عبیداللَّه بن احمد الشعرانى بن على العریضى بن امام جعفرصادق . وى سیّدى بسیار جلیلالقدر، عظیم الشأن و بزرگوار بود و داراى دو فرزند به اسامى عضدالدّین عقیل و مجدالدّین حسین بوده است. به احتمال قوى، وفات وى در ثلث آخر قرن هفتم هجرى اتّفاق افتاده است.
این بنا به شماره 15138 و در تاریخ 24/12/1384 در فهرست آثار ملّى به ثبت رسیده است.
