مزارات ایران و جهان اسلام

این زیارتگاه در روستاى سیجاوند از دهستان بالاخواف و در بخش مرکزى شهرستان خواف واقع شده است.

ساختمان بقعه که از سنگ لاشه در پى و خشت و گل در بدنه ساخته شده، از آثار دورة صفویّه است که در سالیان اخیر تعمیراتى در آن صورت گرفته است.

این زیارتگاه در حاشیة جنوبى روستاى مژن آباد از دهستان بستانِ بخش سنگان واقع شده و به «مزار عبدل» مشهور است.

ساختمان مزار که متعلّق به قرن پنجم و ششم هجرى است، از خشت و گل ساخته شده و در مظهر قنات پر آب مژن آباد واقع است. مزار، یک بناى دو ایوانى با صحنى به طول 10 و عرض 5/4 متر است.

این زیارتگاه در میان قبرستان عمومى روستاى لاج از بخش مرکزى شهر خواف واقع شده که از آثار دورة صفویّه است.

مزار شاهزاده‏هاى شیرخانه، در وسط قبرستان بزرگى قرار دارد و از گذشته دور تاکنون به مزار شاهزاده‏ها مشهور بوده است.

این مزار پس از میدان امام خمینی، خیابان شهاب، شهاب 6، اوّلین فرعی سمت چپ، جنب مسجد مولانا مطهّری شهر خواف واقع شده است.

هیچ کتیبه و مدرک مستندی در خصوص تاریخ ساخت این بنا در دست نیست ولی با توجّه به مصالح به کار رفته در بنا و براساس اظهارات شفاهی اهالی محل، قدمت بنا را می‌توان به اواخر دورة قاجاریّه منسوب نمود. در خصوص وجه تسمیه آن با توجّه به اینکه این بنا مدفن دو سیّده به نام‌های بی‌بی حور و بی‌بی نور می‌باشد به مزار بی‌بی حور و بی‌بی نور مشهور گردیده است اما از هویّت آنان اطّلاعی به دست نیامده است.

این بقعه در حدود 250 مترى جنوب غربى مدرسه غیاثیّة روستاى خرگرد، در کوچه حاجى جامى، در 5 کیلومترى جنوب شهر خواف واقع شده است.

این آرامگاه در شرق روستاى خرگرد، از دهستان میان خواف، در دامنة تپّه‏اى واقع شده و به «میرکابدین» که خلاصه شدة میر قوام الدّین است، مشهور مى‏باشد.

ساختمان آرامگاه که از آثار قرن نهم و دهم هجرى است، از سنگ لاشه و ملاط گل و گچ ساخته شده است. بر روى سنگ قبر وى اشعار ذیل حکاکى شده است:

 این آرامگاه در شمال روستاى نیاز آباد، و در حاشیة جنوبى قبرستان روستا، در 20 کیلومترى جنوب سنگان و حدود 45 کیلومترى جنوب شهر خواف و 12 کیلومترى مرز افغانستان واقع شده است.

ساختمان آرامگاه که بنایى آجرى و بلند است به مزار خواجه مجد و ماضى نیز خوانده مى‏شود و داراى پلان مربع شکل و چهار ایوانى است که هر ایوان از طریق یک درگاهى بر دیوار انتهایى به بیرون راه دارد.

این زیارتگاه در دو کیلومترى جنوب غربى شهر خواف، بر دامنه کوه خواجه یار واقع شده و شامل مجموعه‏اى از آب انبار و مقبره است که در زمان قاجاریّه مرمّت شده و از گذشته به آن «خواجه یار» مى‏خواندند.

مزار خواجه یار، در بلندترین نقطة دامنه کوه واقع شده و ساختمان آن یک بناى کوشک مانندى در دو طبقه است که در سالیان اخیر مرمّت شده و ابعاد آن 10/14×70/6 متر است. این بنا مشرف به محوطه‏اى محصور در دیوار خشکه چین سنگى است و سکوئى بلند به طول 8 و عرض یک متر بر روى پایه‏هاى آجرى در میان محوطه واقع شده که در واقع محوطه خواجه یار مى‏باشد. در اطراف مقبرة خواجه یار، درگذشته اشخاصى را دفن نموده‏اند که اینک به قبرستان تبدیل شده است.

این آرامگاه در ابتداى خیابان پیر احمد، منشعب از خیابان شهاب و مقابل حوزة علمیّة احناف شهر خواف واقع شده است.

آرامگاه خواجه، بنایى با پلان مربع و محدود بابعاد 5/6×5/6 متر است. ورودى مزار بر دیوار جنوب غربى و از ایوانى کم عرض با طاق خباتى مى‏گذرد.

 این آرامگاه در شمال خیابان حافظ ابرو در انتهاى باغ مشجّرى از درختان عظیم کاج، در شهر خواف واقع شده است.

آرامگاه در انتهاى باغ و بر روى سکوئى به ارتفاع 10/1 متر بر محوطة چهار گوشى وجود دارد که شبکه‏هاى آجرى آن را در میان گرفته و دربى آهنین بر جبهه جنوبى آن استوار شده و در مجموع به مزار باباى ابدال شهرت دارد.